213ياد كرده است.ابو زيد گويد:ودّان در يك مرحلهاى جحفه است.ميان آن و ابواء از راه حاجيان كه در غرب آن است،شش ميل فاصله است.در آن ايام كه من(ابو زيد)در حجاز بودم در آنجا رئيسى بود از جعفريان.يعنى از فرزندان جعفر بن ابى طالب.ايشان را در فرع و سائره ضياع و املاك و عشيرۀ بسيار است.ميان ايشان و حسينيان جنگ و خونريزيهاست.تا زمانى كه طايفهاى از يمن معروف به بنى حرب بر ضياع و املاك ايشان غلبه يافت زيرا آنان در اثر جنگها ناتوان شده بودند.اسدى گويد:ودّان حدود هشت ميل بركنار از راه است.كسى كه بخواهد در ابواء فرود نيايد در آنجا فرود خواهد آمد.هر كه را آهنگ ودّان باشد از سقيا به آنجا رود.در آنجا چشمههايى است جوشان.بر آن چشمهها هفت آبشخور هست و يك بركۀ قديمى،چون مسافر از آنجا كوچ كند به ثنيّه هرشى رسد.ميان آن و ودّان پنج ميل است.
نشانهها و ميلهايى به امر متوكل برنهادهاند.من مىگويم هر دو اين راهها در سمت چپ راه امروزى مردم است و در پايين ودّان.راهى است خشك و بىآب و مسافران بايد از رابغ آب بردارند. 1
نزديك به ودّان مرتج است و گويند كه مرتج در صدر نجلاء،واديى است از آن حسن بن على بن ابى طالب-ع-. 2
منات بت معروف در ودّان بود.
و نيز در آنجاست روضة الاجاول.ابن سكّيت گويد:اجاول سنگلاخهايى است در سمت رمل در طرف راست و شمالى كلفى.
بزواء بلدهاى است سفيد.از ساحل مرتفع ميان جار و ودّان.
مرّود مكانى است ميان جحفه و ودّان از ديار بنى ضمره از كنانه و رابغ در آنجاست. 3