214

رابغ

رابغ واديى است ميان بزواء و جحفه كه حاجيان از آن مى‌گذرند.ابن سكّيت گويد:رابغ ميان جحفه و ودّان است.و در جاى ديگر گويد:رابغ واديى است پايين جحفه كه راه حاجيان از آن مى‌گذرد.حازمى گويد:بطن رابغ واديى است از جحفه،در تاريخ غزوات پيامبر نام آن آمده است،همچنين در جنگهاى ميان اعراب.واقدى گويد كه رابغ در ده ميلى جحفه است.

ميان ابواء و جحفه.و آن چند ميل بعد از گردنۀ هرشى است،به طرف مشرق.در آنجا چشمه و چاهها و نخلهاست.از منازل خزاعه است.

كراع الغميم،ميان رابغ و جحفه است.و رسول خدا آنجا را به اوفى بن مواله عنبرى داد و با او شرط كرد كه هر ابن سبيلى را مهمان كند و طعام دهد.و اين سند در تكه‌اى چرم سرخ نوشته شد. ¹

جحفه

منزل پيوسته به ابواء جحفه است.جحفه قريۀ بزرگى است و آباد.قريه‌اى جامع است و داراى منبر.منبر آن از توابع فرع است.ميان مكه و مدينه منزلى كه در تمام ايام سال به رونق باشد نيست،مگر آنجا.و نيز ميان مدينه و عراق جايى كه در تمام ايام سال به رونق باشد نيست جز فيد كه از ديار طى است.

بنى جعفر در آنجا سكونت دارند.بارويى با دو دروازه دارد.و نيز اندك چاههايى در دو ميلى آن و در سمت راست.در آنجا نيز بركه‌اى است بزرگ.چراگاههاى بسيار دارد.و نيز بازارى.آبش از چاههاست ميان آن و ساحل دريا هشت ميل راه است.قومى از بنى سليم در آنجا زندگى مى‌كنند.در زمان ياقوت ويران بوده است.سمهودى گويد:جحفه يكى از مواقيت است.قريه بزرگى است و داراى منبر است.اسدى پس از ذكر چاهها و بركه‌ها و چشمه‌هاى جحفه گويد:در ابتداى جحفه مسجد رسول خداست.موسوم به مسجد الائمه. ²

كلبى گويد:عماليق،بنى عقيل را اخراج كردند.عماليق برادران عاد بن ارم بودند.اينان