179بنى لحيان است فرود آمد.غران واديى است ميان امج و عسفان يا بلده‌اى كه آن را سايۀ غران گويند. ¹

از اماكنى كه ميان مكه و مدينه است و ابن اسحاق از آن در غزوات پيامبر نام برده، ودّان است و آن غزوۀ ابواء است و خرّار در سرزمين حجاز و سفوان از ناحيۀ بدر و حمراء الاسد و آن در هشت ميلى مدينه است و نيز رجيع كه آبى است از آن هذيل در ناحيۀ حجاز.بر صدر الهدأه،و مريسيع از ناحيۀ قديد تا ساحل و بقعاء كه آبى است در حجاز كمى بالاتر از نقيع. ²

ملاحظه مى‌شود كه ابن اسحاق ابعاد اين منازل را جز حمراء الاسد ياد نكرده و فقط در آنجاست كه مى‌گويد كه فاصله‌اش از مدينه چه مقدار است.

ابن سعد به هنگام ذكر غزوات پيامبر،از چند منزل كه ميان مكه و مدينه واقع شده‌اند، ياد مى‌كند و در بيان موقعيت آنها معلومات كافى به دست مى‌دهد.

حمراء الاسد را ياد مى‌كند و مى‌گويد در ده ميلى مدينه است.از راه عقيق در جانب چپ ذو الحليفه. ³

هده در هفت ميلى رجيع است و در هفت ميلى عسفان.

مريسيع ميان آن و فرع نزديك به يك روز راه است و ميان فرع و مدينه هشت بريد.

ذو العشيره از آن بنى مدلج است در ناحيۀ ينبع.ميان ينبع و مدينه نه بريد فاصله است.

بطن عزن،ميان آن و عسفان پنج ميل است.

از منازل اين راه و فواصل آنها با يكديگر،بعضى از مؤلفان مشهور كتب مسالك و ممالك و جغرافيا سخن گفته‌اند؛مثلا ابن خردادبه جاده مدينه را چنين وصف مى‌كند:

از مدينه تا شجره كه ميقات اهل مدينه است،شش ميل است سپس تا ملل كه در آنجا چاههايى است ده ميل مى‌باشد.سپس تا سياله كه در آنجا نيز چاههايى است،نه ميل سپس تا رويثه كه در آنجا بركه‌هاى آب است سى و چهار ميل،سپس تا سقيا كه در آنجا نهرى جارى است و بستانى،سى و شش ميل از آنجا تا ابواء كه در آنجا چاههاست بيست و نه ميل، سپس تا جحفه كه از سرزمين تهامه است و در آنجا چاهها است و در هشت ميلى دريا و ميقات