71معنويّت و انس بيابد؟
آنكه در حرم، به خواندنِ زيارتنامه مىپردازد، بىآنكه بداند خطاب به حجّتِ خدا چه مىگويد، چه تأثيرى از زيارت خواهد يافت؟
حضور تن و غيبتِ جان، مگر مفيد است؟
بدن، رو به ضريح، و قلب، پشت به امام، مگر «زيارت» محسوب مىشود؟
بايد ديد الگوها و اسوهها چگونه زيارت مىكردند، و زيارت را چگونه تلقّى مىكردند كه زيارتشان، تجديد عهد با امام و حضور در محضر او بود؟
اشاره به چند نمونه از زيارت عالمان دين، سازنده و مفيد است.
دلباختگى مرحوم علّامۀ امينى (مؤلّف الغدير) به مقام اهلبيت و معصومين، زبانزد خاص و عام بود. شور و شيدايى او نسبت به ائمّه، بويژه نسبت به حضرت امير عليه السلام ، در زندگيش، در آثار و تأليفاتش، در قلم و قدمش، در خطبه و منبرش، در اشك و زيارتش، مشهود بود.
چنان با انقلاب حال، در حرم زيارت مىخواند كه ديگران را نيز منقلب مىكرد و به همخوانى زيارت وامىداشت. از زيارتهاى مرحوم امينى در حرم حضرت على عليه السلام در نجف، نمونههاى زيادى نقل مىشود، كه فعلاً بماند.
مگر خداوند، محبّت حسين عليه السلام را در دل صاحبان ايمان قرار نداده، به گونهاى كه شعلۀ اين عشق سوزان، خاموشى و