72سردى ندارد؟!... به فرمودۀ حضرت رسول صلى الله عليه و آله :
«الا و ان لقتل الحسين حرارة فى قلوب المؤمنين لا تبرد ابدا» 1
و چه ايمانى سزاوارتر از ايمانِ «امينى»؟
و چه دلى قابلتر از دلِ آن پروانۀ سوخته در آتش عشقِ «عترت»؟
پس چرا نگريد و ننالد و اشك نريزد؟!
يارب، چه چشمهاى است محبّت كه من از آن
يك قطره آب خوردم و دريا گريستم
حضرت امام خمينى، در ايام اقامتش در نجف اشرف، هر شب به طور مداوم، به زيارتِ مرقد قطب ولايت، امير مؤمنان عليه السلام مىرفت و ديدارى و تجديد عهدى و تحكيم ميثاقى و اعلامِ حضورى!...
هم مسألۀ مداومت و استمرار ايشان در زيارت حائز اهميّت بود و هم خضوع و حالتِ معنوى ايشان هنگام زيارت و در كنار مرقد معصومين، يا زيارت از راه دور.
«... در اغلب ايّام زيارتى، در كنار قبر امام حسين7 بودند.
در دهۀ عاشورا، هر روز، زيارتِ عاشوراى معروفه را با صد مرتبه سلام و صد مرتبه لعن، مىخواندند. بيش از پنجاه سال است كه شايد كمتر اتّفاق افتاده باشد كه فجر، طالع شود و چشم امام، در خواب بوده باشد...» 2