85سال دهم هجرى در محلى به نام غدير خم مأمور رساندن رسالتى عظيم شد.
بنابر روايات معتبر فراوان، آيۀ 57 سورۀ مائده به اين مأموريت خطير اشاره كرده است: ( يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكٰافِرِينَ ) 1؛ يعنى: «اى رسول، آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است را به مردم برسان
كه اگر نكنى رسالت او را ابلاغ نكردهاى و خداوند تو را از مردمان نگاه مىدارد، خداوند قوم كافر را هدايت نمىكند».
به دنبال اين فرمان الهى، پيامبر (ص) در گرماى شديد آفتاب همگان را امر فرمود تا گرد آيند. آنگاه بر بلندى قرار گرفت و پس از حمد و ثناى الهى و اندرز مردمان از نزديكى درگذشت خويش خبر داد و سپس تا سه مرتبه فرمود:
«ألستم تعلمون أني أولى بالمؤمنين من أنفسهم »؟ يعنى: «آيا نمىدانيد كه من نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارترم»؟ همگان هر بار پاسخ دادند: «چرا، اى رسول خدا»! در اين هنگام آن حضرتفرمود:
«من كنت مولاه فهذا علي مولاه ؛ اللهم و آل من و اله و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله »؛ يعنى: «هر كه من مولاى اويم اين على مولاى