84برداشت و فرمود:
«خداوندا! همانا برادرم موسى(ع) از تو تقاضا كرد كه سينهاش را گشاده سازى و كارش را آسان نمايى و گره از زبانش بگشايى و از ميان اهل بيتش هارون را وزيرش قرار دهى تا تكيهگاه و شريك او در كارش باشد، پس تقاضاى او را برآورده ساختى. خداوندا! من نيز بنده و پيامبر تو هستم و از تو مىخواهم كه سينهام را گشاده سازى و كارم را آسان نمايى و از ميان اهل بيتم على را وزيرم قرار دهىتا تكيهگاه من و شريكم در كارم باشد».
راوى مىگويد: هنوز دعاى پيامبر(ص) پايان نيافته بود كه آيۀ ولايت در شأن على(ع) نازل شد. 1
به اين ترتيب، دلالت آيه بر ولايت على(ع) و تبعاً ساير ائمّۀ معصومين(عليهم السلام) را بايد روشن دانست.
3. نصوص امامت علي(ع) در سنّت
شيعه براى اثبات نص بر امامت على(ع) از احاديث فراوانى كمك گرفته است، اما در اين ميان آنچه از همه بيشتر مورد استناد قرار گرفته، سه حديث غدير، ثقلين و منزلت است.
يكم، حديث غدير
پيامبر اكرم(ص) به هنگام بازگشت از حجةالوداع در