124
خونخواه!
زينب پس از برادر، بيش از يك سال و نيم نزيست، اما در همين مدت كوتاه توانست مسير تاريخ را تغيير دهد.
بنى اميه گمان مىكردند قتل حسين آخرين فصل از تاريخ شيعه است! اين پندار هم چندان بى جا نبود پس از قتل حسين جز مشتى كودك و چند زن داغ ديده كسى از خاندان على عليه السلام به جاى نماند.
بنى اميه ديدند، على كشته شد و در اوضاع، تغييرى پديد نيامد و پس از قتل حسن، با آن كه شهرت داشت، معاويه قاتل اوست. رخنهاى در كار دولت رخ نداد بلكه كار معاويه قوت گرفت، سپس حسين را در كوفه و پيش روى شيعيان او كشتند و چنان مىنمود كه كوفيان براى دومين بار اين حادثه را تجديد خواهند كرد و فرزند او على را مىطلبند و سپس وى را به يزيد مىسپارند! آرى ظاهر حال چنين مىنمود ولى اندكى پيش از آن كه پرده بيفتد و صحنه پايان يابد، «سيده زينب» بر روى صحنه پديد شد و مردم كوفه و بنى اميه را به باد لعنت و سرزنش گرفت و با اين عمل از افتادن پرده ممانعت كرد.
و گمان دارم تا زمين و مردمى كه بروى آن هستند، اگر دگرگون نشوند. پرده نخواهد افتاد.
* * *
زينب تا مزۀ پيروزى را در كام ابن زياد و يزيد و بنى اميه تلخ نكرد وتا در جام فاتحين قطرات زهر كشنده نريخت، نرفت.