95دولت مأيوس شدهاند، خود را به حملهدارها فروختهاند تا آنها را از راههاى غير عادى و خطرناك به حجاز ببرند. آشنايان و دوستان آنها مضطرب بودند و از زوار براى سلامتى آنها درخواست دعا مىكردند. ما قصد داشتيم اگر وسيلۀ حركت زودتر فراهم شود يكسره به مدينه برويم، تا چند روزى كه به موسم حج مانده، از زيارت روضۀ رسول اكرم و ائمه طاهرين: بهرهمند باشيم و چون موسم نزديك شود از مسجد شجره (ذوالحليفه) كه ميقاتگاه مسلّم رسول اكرم9 است، احرام بنديم. معلوم شد وسيلۀ مستقيم براى مدينه در عراق نيست، وقت هم تنگ مىشود، ناچار از اين تصميم منصرف شديم. كار مهمّ ما در عراق اجازۀ ويزا و تهيۀ وسيله است كه دولت ايران موافقت نمود. تذكرهها به هر زحمت كه بود به ويزاى دولتها رسيد. صاحبان بنگاههاى حمل و نقل به وسيلۀ نشريهها و اشخاص، مشغول تبليغ شدند. بيشتر حجاج در ميان اين تبليغات و وحشت عقبماندن متحيّرند.
در اينگونه موارد سليقهها و روحيات مختلف، هر دستهاى را به سمتى مىكشاند. بعضىهاى محكوم سليقه هستند و فكر و نظر را كمتر بهكار مىبرد. بعضىها با اشخاص بصير مشورت مىكنند و انديشه و نظر را به كار مىبرند. بعضى محكوم نظر مردمى هستند و تعبّداً از آنها مىپذيرند. بعضى متوسّل به استخاره مىشوند ولى براى هر يك از اين امور موردى است. پيروى از سليقه در مواردى است كه هدف جدّى نباشد. تعبّد از كسى پسنديده است كه مشخص و داراى حسن نيّت