910تو را زيارت كند، بر من حق پيدا مى‌كند كه روز قيامت به ديدار او بروم و او را از گناهانش خلاص گردانم. ¹

در حديث ديگر پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «

ضَمِنْتُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامةِ أنْ اخَلِّصَهُ مِنْ أهْوالِها وَ شَدائِدِها حَتَّى اصَيِّرَهُ مَعِى فِى دَرَجَتِى »؛ ² من ضامن خلاصى او در روز قيامت از ترس و گرفتارى‌هاى آن هستم تا او را همراه خود همرتبه گردانم.

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «

مَن أتَى مَكَّةَ حَاجّاً وَ لَمْ يَرزُنِى إِلَى الْمَدِينَةِ جَفَوْتُهُ يَوْمَ القِيامَةِ وَ مَن أتَانِى زَائِراً وَجَبَتْ لَه شَفَاعَتِى وَ مَنْ وَجَبَتْ لَهُ شَفاعَتِى وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّة »؛ ³ كسى كه مكه مشرف شود ولى مرا در مدينه زيارت نكند، روز قيامت به او سخت خواهم گرفت، هر كس مرا زيارت كند، شفاعت او برايم واجب خواهد شد، و كسى كه شفاعت من براى او واجب شود، بهشت براى او واجب مى‌گردد.

در روايت ديگر آمده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «

مَنْ زَارَ قَبْرِى بَعْدَ مَوْتِى كَانَ كَمَنْ هَاجَرَ إِلَىَّ فِى حَيَاتِى فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِيعُوا فَابْعَثُوا إِلَىَّ السَّلامَ فَإِنَّهُ يَبْلُغُنِى »؛ ⁴ كسى كه قبر مرا بعد از مرگ من زيارت كند، مثل كسى است كه با من در زمان حياتم مهاجرت كرده است، اگر نتوانست به زيارتم بيايد، از دور برايم سلام بفرستد كه به من مى‌رسد.

روايات در اين باب بسيار زياد است، در اكثر آنها متن روايت فريقين يك سان مى‌باشد، فقط ذيل روايتى كه مربوط به زيارت امامان معصوم عليهم السلام مى‌شود در منابع روايى اهل سنت ذكر نشده است و الا در صدر روايت اختلافى وجود ندارد و يك‌نواختى لفظى و معنوى آن كاملاً مشهود مى‌باشد.

در مورد ديدن برادران دينى امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «

مَنْ زَارَ أخاً فِى جانِبِ الْمِصْرِ ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللّٰهِ فَهُوَ زَوْرُهُ وَ حَقُّ عَلَى اللّٰهِ أنْ يُكْرِمَ زَوْرَه »؛ ⁵ كسى كه برادر دينى خود را