715شوق و شور فراوان به زيارت بيايد، اين حضورش مىتواند تأثيرات تربيتى بيشترى داشته باشد.
دكتر عظيمى از استادان حوزۀ علميه معتقد است:
زايرى كه قصد زيارت يك انسان بزرگ و امام و پيشواى خود را دارد، لازم است آمادگى لازم جهت اين عمل را در خود ايجاد كند. فردى كه موفق شود اين آمادگى را در خود ايجاد كند، اثرات آن را به وضوح در خود مىيابد، كه احساس شادى و نشاط معنوى و سبكبارى از مهمترين تأثيرات آن است. با ايجاد اين احساسات خاص است كه فرد مىتواند از زيارت خود بهرههاى فراوانى ببرد. 1
در آداب زيارت آمده است: وقتى فردى به زيارت مىرود بايد با وضو باشد، پاكيزهترين و بهترين لباس خود را بپوشد، معطر باشد و... كه رعايت تمام اين شرايط و آداب، تأثير فراوانى در روح و روان او به جاى خواهد گذاشت. دعاهايى كه هنگام زيارت بايد خوانده شود، و نيز رعايت ادب و متانت كه تمامى اينها تمرينى است براى چگونگى زندگى فرد در جامعه و اين فرد مبدل مىشود به يك انسان پاك و با اخلاق كه سعى مىكند با رعايت حقوق ساير زايران در حريم كبريايى امام خويش حاضر شود. اگر اين رفتارها بتواند در انسان ملكه شود، اين فرد در جامعه نيز به همين شكل ظاهر خواهد شد، چراكه اين حضور معنوى او را براى حضورى بزرگتر در جامعه تربيت مىكند و مىسازد.
پس زيارت صرفاً عملى عبادى خشك و بىروح نيست، بلكه ساير جنبههاى سياسى، اجتماعى، به خصوص عاطفى، روانى و تربيتى را نيز در بر مىگيرد. ادعيهاى كه در اين زمينه آمده، علاوه بر بهداشت جسمى و رعايت نظافت فردى، آمادگى و بهداشت روحى و روانى زاير را نيز در دستور كار او قرار مىدهد و براى ورود به