673اخير روان‌شناسى شناختى به عنوان يكى از شاخه‌هاى مهم علم روان‌شناسى به بررسى فرايند شناخت شامل توجه، ¹ ادراك، ² حافظه، ³ يادگيرى ⁴، تفكر ⁵، زبان ⁶، حل .....مسألۀ ⁷ و تصميم‌گيرى ⁸ پرداخته است (كالمن، 2001). موضوع دعا و تأثير آن از جنبه .شناختى نيز مورد توجه پژوهشگران (مك نامارا، 2002؛ سيگال و همكاران، 2002؛ باتسون، 1993؛ كانلى، 2004؛ استين و همكاران، 2000؛ پاراگامنك، 1997) قرار گرفته است. آنان دريافتند كه در بسيارى از مذاهب در غرب و شرق از اشكال مختلف دعاى تعمقى در قالب فرايندهاى روحانى و شفادهنده استفاده شده است (سيگال و همكاران، 2002). مكان فرايندهاى شناختى مغز است كه در انسان از دو نيمكرۀ چپ و راست تشكيل شده است. هر نيمكرۀ نيز به چهار قطعه پيشانى، ⁹ آهيانه‌اى، ¹⁰ پس .سرى ¹¹ و گيجگاهى ¹² تقسيم مى‌شود. به طور كلى مراكز اعمال شناختى و حركتى .انسان در اين مناطق واقع شده است (هافمن و همكاران، 1994).

همچنين حافظه از جمله بخش‌هايى است كه در فرايندهاى شناختى از اهميت ويژه‌اى برخوردار مى‌باشد. حافظه، به معنى فرايند ذهنى كسب و نگهدارى اطلاعات براى يادآورى بعدى و نيز سيستم اندوزش ذهنى مى‌باشد كه قادر به انجام اين فرايندهاست. حافظه شامل سه فعاليت ذهنى متفاوت كسب اطلاعات (يادگيرى)، نگهدارى اطلاعات و بازيابى اطلاعات است (ملتون، 1963). روان‌شناسان معمولاً حافظه را به سه نوع حسى، ¹³