1025دينى هستند كه نشان از نوعى الهام به قلب هنرمند دارند و مخاطب را به گونه‌اى لطيف اما پر جاذبه به مفاهيم والاى نهان شده در دل خود جلب مى‌نمايند. هنر دينى، در تمام جهان روايتگر زنده‌اى است كه از منزلت وقايع و پديده‌هايى روايت مى‌كند كه عظمت جان انسان و طبيعت جهان در گرو آنهاست و در واقع برگرفته از فطرت آدمى است. پيش از آب و گل در دل من مهر تو بود با خود آوردم از آن‌جا نه به خود بربستم
زيارت
زيارت، رسم ديرينه‌اى است كه در ميان همۀ اقوام، اديان و مذاهب رواج داشته است و تنها تفاوت آنها در شيوۀ بجاى آوردن و آداب آن بوده است. زيارتگاه‌ها و اماكن مقدسى كه از هزار سال قبل از ميلاد مسيح در تاريخ وجود داشته‌اند، گواه قدمت تاريخى اين رسم كهن در ميان اقوام و ملل هستند. زيارتگاه‌هاى اقوام آشور و بابل، معابد و زيارتگاه‌هاى هندوان، و همچنين مكان‌هاى مقدس مسيحيان، از جملۀ اين زيارتگاه‌ها هستند. اما همچنان‌كه ظهور اسلام، بسيارى از آداب و رسوم ملل و اقوام ديگر را رنگ و بوى معنويتِ نشأت گرفته از فطرت خدايى انسان بخشيد، به زيارت نيز معناى تازه‌اى داد.
در اسلام زيارت، يكى از فرايض دينى و رشته‌اى از باورها و اعتقادات مذهبى است. فلسفۀ زيارت برقرارى ارتباط با آن وجود مقدسى است كه زاير قصد زيارت وى مى‌كند. زيارت در اسلام، ديدار مردگان نيست، بلكه در دينى كه بشر را صاحب روح جاويد مى‌داند، زيارت ديدار زندگان است و زيارت بزرگان در واقع بزرگداشت بزرگى و عظمت وى است، پس هر اندازه كه مقام و مرتبۀ كسى كه فرد به زيارت او مى‌رود، والاتر باشد، ارزش زيارت نيز براى زاير بيشتر است.
اصل اعتقاد به زيارت در اسلام نشأت گرفته از اعتقاد به اين دين و دستورات آن است. آن‌كه زاير بيت‌اللّٰه مى‌گردد، عملى را انجام مى‌دهد كه حق تعالى در كلام