86
واقعۀ غدير خم
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در سال دهم هجرت، براى انجام مناسك حج رهسپار مكه شد و چون از پيش به مسلمانان مناطق مختلف اعلام شده بود كه در اين سفر شركت كنند، جمع كثيرى آمدند كه تعداد آنها را از نود تا يكصد و بيست هزار نقل كردهاند.
در تواريخ اسلامى از اين حج، بانامهاى «حجّة الوداع»، «حجةالكمال» به مناسبت نزول آيۀ اكمال «اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ » در اين سفر و «حجة البلاغ» به دليل نزول آيۀ «يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ...» ، تعبير شده است. از اين جهت آن را حجة الوداع گفتهاند كه پيامبر خدا در خطبههاى خود، در طول اين سفر، از مرگ قريبالوقوع خود خبر داد و با امت وداع نمود و وصاياى خود را به آنها ابلاغ كرد.
آن حضرت پس از انجام حج، در بازگشت به مدينه، در حالى كه انبوهى از مسلمانان همراهش بودند، روز پنجشنبه، هجده ذى حجه، عصرگاهان به نزديكى سرزمين غديرخم رسيدند. در اين سرزمين راهها از هم جدا مىشد؛ راهى به سوى مدينه در شمال و راهى به سوى عراق در شرق و راهى به سوى مصر در غرب و راهى به سوى يمن در جنوب. اينجا است كه بايد حياتىترين وظيفۀ رسالت و ضمانت بقاى اسلام رسماً ابلاغ شود. ناگهان از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله دستور توقف همراهان صادر شد.
آنان كه جلوتر رفته بودند بازگردانده شدند و آن دسته كه در پشت سر بودند رسيدند تا بالأخره همگى در غدير خم گرد آمدند. مؤذن آن حضرت اذان سرداد و همه در آن هواى سوزان با پيامبر به نماز ايستادند.
حضرت پس از نماز ميان جمعيت رفت؛ آنجا كه برايش از جهاز شتران