87منبرى آماده كرده بودند. برفراز آن قرار گرفت و با صداى بلند خطبهاش را آغاز كرد (خطبۀ غدير خم) و پس از حمد و ثناى خدا گفت:
اى مردم، به همين زودى دعوت خدا را لبيك گفته، از ميان شما مىروم. من مسؤول هستم، شما نيز مسؤول هستيد؛ شما دربارۀ من چگونه شهادت مىدهيد؟
مردم با صداى بلند گفتند: ما گواهى مىدهيم تو وظيفۀ رسالت را ابلاغ كردى و شرط خيرخواهى را انجام دادى و كوشش نهايى را در راه هدايت ما بذل نمودى. خداوند تو را جزاى خير دهد. پيامبر آنگاه فرمود: آيا شما به يگانگى خدا و رسالت من و حقانيت روز قيامت و زنده شدن مردم براى حساب گواهى مىدهيد؟
همه گفتند: آرى، گواهى مىدهيم.
فرمود: خداوندا! گواه باش. بار ديگر فرمود: اى مردم، آيا صداى مرا مىشنويد؟...
گفتند: آرى و به دنبال آن سكوت سراسر بيابان را فراگرفت.
پيامبر ادامه داد: اكنون بنگريد با اين دو چيز گرانمايه و گرانقدر كه در ميان شما به يادگار مىگذارم چه خواهيد كرد؟
يكى از ميان جمعيت با صداى بلند پرسيد: كدام دوچيز؟!
پيامبر صلى الله عليه و آله بلافاصله فرمود: اول ثقل اكبر؛ يعنى كتاب خدا، كه يك سوى آن به دست پروردگار و سوى ديگرش در دست شماست. دست از دامن آن برنداريد تا گمراه نشويد. اما دومين يادگار گرانقدر، عترت من هستند و خدا به من خبر داده است كه اين دو هرگز از هم جدا نشوند تا در بهشت به من بپيوندند؛ از آن پيش نيفتيد كه هلاك مىشويد و عقب نمانيد