47برخيزد و اين امر موقعيت نبوت پيامبر را قوىتر مىكرد، ولى خداوند اينگونه نكرد؛ بلكه امر كرد كه آن افراد معيّن (چهار نفر) نيز بيايند.
و اينكه مدعى شديم اين آيه چيزى بالاتر از فضيلت را بيان مىكند بىراهه نرفتهايم؛ زيرا على عليه السلام ابوالأئمه و زهرا عليها السلام امّ الأئمه و حسنين عليهما السلام شريك رسالت هستند و پيامبر به آنها در مباهله سفارش كرد كه من دعا مىكنم شما آمين بگوييد. معلوم مىشود كه خداوند دعاى پيامبر را، كه براى اثبات اسلام در عالم اهل كتاب است، زمانى اجابت مىكند كه به آمين اين چند نفر ضميمه شود؛ يعنى «دعاى پيامبر» و «آمين اهل بيت عليهم السلام »، با هم اسلام و قرآن را اثبات مىكنند ! «لن يفترقا»؛ يعنى «هرگز كتاب و عترت از هم جدا نمىشوند.»
دعاى پيامبر به شرط «آمين» چهار نفر
پيامبر صلى الله عليه و آله طبق آيۀ مباهله، به على و فاطمه و حسنين عليهم السلام فرمود: من دعا مىكنم و شما آمين بگوييد. در اينجا تحليل آن است كه خداوند مىخواهد بگويد: اى پيامبر، دعاى تو براى اثبات اسلام در عالم اهل كتاب، به اين شرط مستجاب است كه آمين على و زهرا و حسنين عليهم السلام به آن ضميمه شود؛ زيرا آنان بعد از رسول، متوليان ادامۀ حفظ رسالت هستند و از اين رو، رسول گرامى اسلام فرمود: كتاب و عترت، از هم جدايىناپذيرند؛ همانگونه كه آمين آنها از دعاى رسول جدا نيست.
فخر رازى علّامۀ اهل سنت
فخر رازى كه از علماى بزرگ اهل سنت است، در تفسير خود مىنويسد: طبق اين آيه، على بن ابى طالب از ساير اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله