46دليل فضيلت آنها دانسته و غائله را در بنبست محدود روشن است كه اين اشتباه است؛ زيرا آيۀ مباهله چيزى بالاتر از مسألۀ فضيلت است. اين آيه در مورد مشاركت آنها در حفظ و بقاى رسالت است، كه بىوجود آنها، رسالت از حركت باز مىايستاد.
اين بزرگواران به تعيين قرآن و رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله برگزيده و تأييد شدهاند.
اشخاصى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله در ميدان مباهله به همراه خود آورد، متولّى و شريك موضوع مباهله و پردهداران حقيقى و نخستينِ رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله بودند و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به امر خدا گردن نهاد و مصاديقى را به ميدان آورد كه غير آنها نمىتوانستند مشمول اين آيه باشند. اگر غير از اينها كسانى پيدا مىشدند كه منظور خدا باشند، پيامبر آنها را به صحنه مىآورد. 1
مراد از «أَبْنٰاءَنٰا» منحصراً حسن و حسين عليهما السلام منظور از «نِسٰاءَنٰا» با اينكه به صورت جمع آمده، تنها فاطمۀ زهرا عليها السلام و مراد از «أَنْفُسَنٰا» تنها على عليه السلام هستند. پيامبر صلى الله عليه و آله با نوع انتخاب خود از ميان همۀ خانوادهاش كلمات آيۀ كريمه را تأويل و تفسير كرده است.
از آن حضرت روايت شده كه به بريدۀ اسلمى فرمود: «على را به خشم نياور؛ زيرا او از من است و من از او.» 2
اگر گفتيم آيه در مورد مشاركت اهل بيت عليهم السلام در رسالت است، براى آن است كه حضور اعضاى خانوادۀ حضرت رسول صلى الله عليه و آله در مباهله ضرورى بوده است. در اين ماجرا مىتوانست يك طرف مباهله همۀ نصارا و طرف ديگر شخص پيغمبر باشد و آن حضرت تنها به مباهله