74شهرت و چيزهايى مانند آن سفر بيتاللّٰه را مىپذيرند (معاذ اللّٰه) منطقشان دنياست. نمىگويند: «آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً ». آنها «حسنات دنيا» را نمىخواهند بلكه طالب «خود دنيا» هستند لذا حلال و حرام برايشان فرقى ندارد، در نظر آنان مجلس انس با مجلس تعليم و تربيت و تزكيه تفاوتى ندارد. مجلس بزم را بر مجلس تهذيب، ترجيح مىدهند. گروهى از مردم منطقشان اين است كه مىگويند: «رَبَّنٰا آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا»، نمىگويند: «رَبَّنٰا آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً ». مىگويند: خدايا در دنيا به ما چيز بده. حلال باشد يا حرام، بد باشد يا خوب، همه را مىپذيرند. اين گروه كسانى هستند كه هيچ سهمى در آخرت از نعمتهاى الٰه ندارند. «وَ مٰا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاٰقٍ ».
2 - «وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنٰا آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنٰا عَذٰابَ النّٰارِ» 1. اينان افراد عاقلى هستند كه سخنانشان در سرزمين منىٰ، شبهايى كه بيتوته مىكنند اين است و در موارد ديگر نيز اين است. منطق آنها اين است كه خدايا! ما در دنيا هرچه را كه دنيايى است نمىخواهيم، بلكه حسنات دنيا را مىخواهيم. مال حلال جزء حسنات دنياست. داشتن همسر با ايمان، فرزند با ايمان، پدر با ايمان، برادر و خواهر باايمان، دوست و فاميل و قبيله ونژاد بافضيلت و باايمان، شركت در مجالس درس و بحث، كارهاى توليدى و كمك در جهت رفع تورّم، خدمات اجتماعى كه عادلانه باشد جزء حسنات دنياست. همچنين مجلس انس الهى، تعليم كتاب و حكمت، تزكيه، ديدار عاقلانه، صلۀ رَحم و... جزء حسنات دنياست. وگرنه دنيا منهاى امور ياد شده و مانند آن حسنهاى ندارد كه كسى از خدا حسنات دنيا طلب كند. اگر كسى توفيق داشت، جزو انجمن