57فرمود: انسان وقتى بالاى كوه رحمت مى‌رود راز و سرّ بالاى كوه رحمت رفتن اين است كه: بداند خداوند رئوف و رحيم است «بكل مؤمن و مؤمنة و يتولى كل مسلم و مسلمة ».

رحمت خاصّ الهى

خداوند به هر زن و مرد مسلمان رئوف و مهربان و متولى هر مرد مسلمان است. گرچه ولايت خدا نسبت به همگان تكوينى است و او ولىِّ كلّ است. (هُنٰالِكَ الْوَلاٰيَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّ ) ¹. و گرچه رحمت خدا فراگير و براى عموم است (رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ) ² ولى در كنار آن «رحمت عام»، «رحمت ويژه» و خاصّى دارد كه براى همه نيست. اين كه فرمود: «كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ » ³ و همچنين «رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُهٰا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ »، رحمت خاصّ يعنى براى متقيان است. (فَسَأَكْتُبُهٰا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ ) من تنظيم و لازم مى‌كنم براى خودم (فَسَأَكْتُبُهٰا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ )، چون «كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ » عهده‌دار يك بخش است كه خدا رحمت را بر خودش لازم كرده است. اما براى چه كسى، مشخص نكرده است؛ به عبارت ديگر اين آيه كه فرمود: «فَسَأَكْتُبُهٰا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ »، مشخص كرده است كه «رحمت خاص را به چه كسى مى‌دهد». اما مشخص نكرد «بر چه كسى لازم مى‌كنم كه رحمت خاص را بپردازد». از مجموع دو آيه مشخص مى‌شود خداوند بر خودش لازم كرده است كه رحمت خاصّ را به پرهيزكاران بپردازد. جبل رحمت، انسان را به اين راز و رمز آشنا مى‌كند كه: خدا يك رحمت خاص دارد براى مرد و زن «با ايمان» و رحمت خاصّ ديگرى دارد براى مرد و زن «مسلمان».