56واقف است و براى رفع همۀ نيازمنديهاى او تواناست. خود را به خدا بسپارد و احساس كند كه فقط بندۀ او و محتاج اوست و نه كس ديگر و فقط او را اطاعت كند. طاعت او سرمايه است و وسيلۀ هر بى‌نيازى است

(و طاعته غناء).

2 - بايد در آنجا عارف شود و بداند كه ذات اقدس الٰه به صحيفۀ قلب و رمز و راز او آگاه است. يعنى آيۀ كريمۀ: «إِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَ أَخْفىٰ » ¹ را در سرزمين عرفات بخوبى درك كند.

در آيه آمده است: شما هر حرفى كه مى‌زنيد و هر كارى را كه انجام مى‌دهيد و هر سرّى را كه در درونتان داريد، خدا مستحضر است. راز نهانتان را مى‌داند. حتى چيزهايى را كه براى خود شما روشن نيست، و بطور ناخودآگاه در زواياى شيار مغز، قلب و روحتان عبور مى‌كند.

اگر انسان بداند كه قلبش در مشهد و محضر حق است همان طور كه گناه زبان، دست و پا ندارد، گناه خيالى و فكرى هم نمى‌كند. و ياوه در دل نيز ندارد همان طور كه حرف باطل و ياوه بر لب ندارد، آرزوهاى ياوه در دل نيز ندارد. همان طور كه به كسى بد نمى‌گويد، بدِ كسى را نيز در دل نمى‌طلبد. و همان طورى كه بدنش را تطهير كرده، قلبش را نيز از خاطرات آلوده تنزيه مى‌كند.

3 - شايسته است كسى كه در روز نهم در عرفات به سر مى‌برد، از جبل الرّحمه، آن كوه رحمت، بالا رود. و دعايى را كه گفته‌اند سالار شهيدان حسين بن على - صلوات‌اللّٰه و سلامهُ عليه - قسمت چپ آن كوه رو به كعبه ايستاد و خواند، بخواند.

«جبل الرحمة » در سرزمين عرفات است. امام سجاد - عليه‌السلام -