58بالاى كوه رحمت رفتن، انسان را عارف و مزيّن به اين سرّ مىكند.
يعنى نسبت به مرد و زن «مؤمن» رحمت خاص دارد و نسبت به مرد و زن «مسلمان» ولايت خاصّ. انسان يك نوع برخورد با انسانهاى ديگر در سراسر عالم دارد و برخورد ديگرى نيز با برادران و خواهران ايمانى و اسلامى. وقتى بالاى كوه رحمت رفت و به اين سرّ آشنا شد، در رفتار، گفتار و نوشتارش آن را پياده مىكند. اين سه راز از اسرار پنجگانۀ سرزمين عرفات است.
شرط آمر به معروف و ناهى از منكر
4 - منطقهاى است به نام «نَمِرة» كه محدودۀ آن با علامتهايى مشخص شده است كه امام سجاد - عليهالسلام - فرمود: وقتى به اين منطقه از عرفات رسيديد راز و رمزش اين است كه بگوييد: «خدايا! من به چيزى امر نمىكنم، مگر اينكه قبلاً خود مُؤتمِر باشم و از چيزى منزجر نمىكنم مگر اينكه خود قبلاً منزجر باشم». بيان سرّ چهارم اين است كه: هر انسان مسلمانى عهدهدار امر به معروف و نهى از منكر است. امر به معروف و نهى از منكر يك حكم فقهى دارد و يك سرّ. حكم فقهىاش آن است:
اگر كسى عالم به حكم شرعى بود و ديد كه شخصى از روى عمد آن حكم را رعايت نمىكند، بايد او را از باب امر به معروف و نهى از منكر راهنمايى كند كه البته امر به معروف و نهى از منكر غير از تعليم و موعظه و ارشاد است، امر به معروف و نهى از منكر جنبۀ ولايت و آمريَّت دارد.
البته با لسان نرم گفتن حساب ديگرى دارد. گرچه ممكن است در بعضى موارد از مصاديق تعليم، ارشاد، و... باشد، ولى در حقيقت از عناوين ياد