163متحقق نمىشود و اگر تقوا در حج و زيارت ملحوظ گردد ولى در شئون ديگر به عمل نيايد؛ حج و زيارت آن شخص غيرمتقى به كمال قبول نمىرسد و چون بنيانگذار كعبه با تقواى محض آن را بنا نهاد و با تمام وجودش مىگفت «رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا» - و از اين جهت كعبه با قبول كامل بنا شدهاست - پس عمل غير متقى با هدف ابراهيم(ع)بنيانگذار كعبه مطابق نخواهد بود.
حج بهترين فرصت اعلان تبرّى از مشركان
گرچه هر عبادتى تبرّى از شرك و انزجار از طاغوت است و حج و طواف كعبه نيز كه به منزلۀ نماز يا به همراه آن نماز است
«الطواف بالبيت فان فيه صلاة » 1از همان اصل كلى يعنى تبرّى از طغيان و انزجار از شرك، حكايت مىكند، ليكن چون حج عبادت ويژهاى است كه با سياست آميخته است و حضور طبقات گوناگون مردم جهان، موقعيت مناسبى است تا روح اين عبادت همانند ديگر عبادتهاى الهى در آن انبوه چشمگير به خوبى تجلى كند و عصارۀ اين پرستش خاص در آن صحنه، ظهور تمام نمايد، لذا بر اثر فرمان وحى الهى، پيامبر گرانقدر اسلام (ص) ، سخنگوى حكومت اسلامى، حضرت على بن ابيطالب(ع) را مأمور اعلان تبرى از مشركان نمود تا بطور قاطع مرز توحيد از طغيان و شرك جدا شود و صفوف منسجم مسلمانان از صف كفار ممتاز گردد و از اين رهگذر، چهرۀ سياسى - عبادى حج جلوه كرده و زائران كعبه با استماع قطعنامه حكومت اسلامى كه دستور انزجار از شرك و سازش ناپذيرى در برابر مشركان است رهتوشۀ توحيد را به همراه خود ببرند. از اين جهت