159همگان حضرت محمد امين - صلى اللّٰه عليه و آله - را به عنوان يك خردمند بىطرف و صاحبنظر بىغرض، قبول كردند تا هر تصميمى كه آن حضرت گرفت اجرا شود. آن حضرت، دستور داد تا ردايى بگسترانند و حجرالأسود را درون آن بگذارند و هر قبيله، گوشهاى از آن پارچه را بردارد. آن گاه حجرالأسود را به لبۀ جايگاه نصب آورده و آن حضرت(ص)با دست مبارك خود، در محل كنونى آن نصب فرمود.
رسول اكرم - صلى اللّٰه عليه و آله - با اين ابتكار خود، مردم را به اتحاد عمومى، تذكر داد.
بنابراين درتجديد بناى كعبه و نصب حجرالاسود در پرتو راهنمايى خاتم انبياى - صلى اللّٰه عليه وآله - زمينۀ اختلاف قومى و فخرفروشى نژادى و مباهات قبيلهاى و باليدنهاى جاهلى، تا حدودى برطرف شد و همين ابتكار تاريخى، كعبه را منادى اتحاد و كانون يگانگى معرفى كرد و اين وصف ممتاز نيز در رديف ديگر اوصاف برجستۀ آن همانند:
مساوات (سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ) ، آزادى و آزاديخواهى (بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ ) ، پاكى و پاكيزگى (طَهِّرْ بَيْتِيَ ) ، ايستادن وايستادگى (قِيٰاماً لِلنّٰاسِ ) مىدرخشد و آن را مدرسۀ توحيد، اتحاد و وحدت مىنمايد؛ زيرا حجرالأسود كه «يمين خدا در زمين» است با دست كسى نصب شد كه بيعت با او چون بيعت با خداست «إِنَّ الَّذِينَ يُبٰايِعُونَكَ إِنَّمٰا يُبٰايِعُونَ اللّٰهَ يَدُ اللّٰهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ » 1. و با ابتكارى به لبۀ جايگاه نصب، حمل شد كه خصوصيتهاى قبيلهاى را كه همان خصومتهاى قومى است به اتحاد و برابرى و برادرى كه همان محبت ايمانى است، تبديل نمود؛ نظير تبديل «سيّئات» به «حسنات». از اين جهت از آن بناى الهى نداى همآهنگى به