158و از وصيت حضرت اميرالمؤمنين، على‌بن‌ابيطالب -عليه‌السلام - استفاده مى‌شود كه: اگر زيارت خانۀ خدا ترك شود، نزول عذاب الهى فورى و بدون مهلت واقع خواهد شد:

«الله الله فى بيت ربكم فانه ان ترك لم تناظروا» ¹.

اگر سالى مردم به سوى كعبه نرفتند و خانۀ خدا زائرى نداشت بر حكومت اسلامى لازم است عده‌اى را به منظور انجام مناسك به زيارت كعبه اعزام نمايد و بودجۀ آن را از بيت المال تأمين كند، چنان كه حضرت امام صادق -عليه‌السلام -فرمود:

«لَوْ عَطَّلَ النَّاسُ الحَجَّ لَوَجبَ عَلَى الأمامِ انْ يُجبرهُمْ عَلى الْحَجِّ انْ شاؤوا و ان ابَوْا فَانَّ هذا الْبَيتِ انَّما وُضِعَ‌لِلحَجّ... فَانْ لَمْ يكُن لَهُمْ اموال انفَقَ عَلَيْهِم مِنْ بَيْتِ مال الْمُسلمين» ² .

بنابراين، حج جنبۀ عبادى و سياسى اسلام است - گرچه «ديانت ما عين سياست ما و سياست ما عين ديانت ماست» و سياسى - عبادى بودن حج از بررسى وظايفى كه امام مسلمانان در اين باره بر عهده دارد و احكام مخصوصى كه براى حكومت اسلامى در اين زمينه تنظيم شده‌است به خوبى آشكار مى‌شود.

كعبه، مركز نشر توحيد و كانون اتحاد

كعبه به دست تواناى پيامبرى عظيم‌الشأن بنا شد تا مركز نشر توحيد باشد و هنگامى كه در زمان خاتم انبياى - صلى اللّٰه عليه وآله - نياز به تجديد بناداشت و بعد از چيدن مقدارى از ديوار در نصب حجرالأسود، بين قبايل عرب اختلاف شد كه اين افتخار نصيب چه قبيله‌اى بشود،