150به ياد آور هنگامى كه مكان كعبه را براى ابراهيم خليل(ع)معين نموديم تا مرجع عبادت پرستندگان را فراهم نمايد و به او گفتيم كه: خانۀ مرا كه همان مرجع پرستش كنندگان است براى طواف كنندگان و نمازگزاران و عابدانى كه در حال ركوع و سجودند پاكيزه نگه‌دار و در بين مردم دعوت حج را اعلان كن تا «از هر سو» و «به هر وضع ممكن» از پياده و سواره و از دور و نزديك، به نداى تو پاسخ دهند و به زيارت كعبه گرد آيند و از هر وسيلۀ ممكن به منظور انجام حج، بهره‌بردارى نمايند.

«وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً» ¹.

هنگامى كه ما كعبه را مرجع همۀ مردم و جايگاه امان و آرامش قرار داديم.

اين تعبير، گرچه به حسب دلالت صريح، مردم اعصار پيشين را شامل نمى‌شود، ولى با توجه به ذيل آيه كه فرمود: «وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنٰا إِلىٰ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ أَنْ طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْعٰاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ»، روشن مى‌شود كه نه تنها مردم جهان بعد از نزول قرآن به زيارت كعبه فراخوانده شده‌اند، بلكه همۀ افراد قرون گذشته نيز بايد آهنگ كعبه مى‌كردند و به زيارت آن مى‌شتافتند؛ زيرا پيمان الهى نسبت به دو پيامبر بزگوار و متعهد يعنى ابراهيم و اسماعيل - عليهماالسلام - اين بود كه: كعبه را براى زائران و طواف كنندگان و معتكفان و ركوع كنندگان و سجده گزاران پاك و پاكيزه نگه بدارند.

«جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ » ².

«خداوند، كعبه را از حرمت خاصى برخوردار ساخت و عامل قيام همگانى و مردمى قرار داد».