151مهمترين عامل قيام همۀ مردم جهان، خانهاى است كه همگان به سوى آن نماز مىگزارند و بر گرد آن طواف مىكنند و در كنار آن به نيايش مىپردازند و در حريم آن به تفكر در آيات الهى مىنشينند و سرانجام به علم بىپايان پروردگار پىمىبرند. دقت كافى در محتواى آيه و انسجام صدر و ذيل آن نشان مىدهد كه: كعبه به عنوان مطاف عمومى و عامل قيام همگانى قرار داده شده است؛ يعنى اگر هدف همۀ انبياى الهى آن است كه مردم با يافتن كتاب و ميزان و آشنايى با محتواى رهآورد پيامبران به قسط و عدل قيام كنند «وَ أَنْزَلْنٰا مَعَهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْمِيزٰانَ لِيَقُومَ النّٰاسُ بِالْقِسْطِ» 1. وسيلۀ مهمى كه مىتواند به اين هدف والا تحقق بخشد و زمينۀ قيام همۀ مردم را به قسط و عدل فراهم كند و خصوصيتهاى نژادى و جغرافيايى را كنار بزند و اختلافهاى مكانى را درنوردد و پراكندگيهاى زمانى و زبانى را به يك سو نهد و بيگانگان را آشنا كند، همانا كعبهاى است كه از حرمت و قداست خاصى برخوردار مىباشد. لذا از حضرت امام صادق(ع)وارد شده است كه:
«لا يَزالُ الدينُ قَائِماً مَا قَامَتِ الْكعبة» 2.
«همواره دين پروردگار قائم و زنده است مادام كه كعبه ايستاده و پا برجا است».
قيام دين به قيام متدينين خواهد بود، همچنان كه قيام كعبه به قيام زائران بيت الهى است. و همانطور كه دين خداوند يكى است و براى همگان است، كعبه نيز مطاف عمومى و زيارتگاه جهانى بوده و قيام جهانشمول مردم با توجه مستمر به آن تأمين مىگردد.