219و بر دوستان از دنيا رفتۀ خود سلام كند، آنان در همان زندگى برزخى، سلام كننده را شناخته، جواب سلام او را مىدهند 1. جالب اينكه صاحب كتاب «كنزالعمال» حدود هشتاد حديث در اين باره جمعآورى كرده است.
ابوايوب انصارى، يار با وفاى پيامبر(صلّى اللّٰه عليه و آله)، همان كسى كه پيامبر به هنگام ورود به مدينه به منزل او رفت، همان صحابى كه براى عروسى فاطمۀ زهرا(سلاماللّٰه عليها) گوسفندى هديه آورد، همان مردى كه در جنگهاى بدر و احد، در ركاب پيامبر عزيز(صلّى اللّٰه عليه و آله) بود، همان مردى كه شبانه و مخفيانه با شمشير برهنه در شب جنگ خيبر از رسول خدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) پاسدارى كرد 2، آرى، آن مرد بزرگوار، بعد از وفات رسول اكرم بر سر قبر وى آمد و صورت خود را بر قبر گذاشت و همين كه مروان عمل او را تحقير كرد، پاسخ دندان شكن و رسوا كنندهاى به او داد 3.
همين كه مشاهده مىكنيم، تربيتشدگان مكتب رسول خدا(صلّى اللّٰه عليه و آله)، همچون بلال، صورت بر خاك قبر نهاده، از فراق پيامبر عزيز(صلّى اللّٰه عليه و آله) آن چنان گريه مىكند كه امام حسن (عليهالسّلام) و امام حسين(عليهالسّلام) او را در آغوش مىگيرند 4، ديگر به كج فكرانى همچون، محمد بن عبدالوهاب و يك دسته آخوند بىسواد دربارى و حقوقبگير كه مرعوب قدرتهاى شيطانى هستند