220(همچون موشى كه از گربه مىترسد) توجهى نداريم. «اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي هَدٰانٰا لِهٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاٰ أَنْ هَدٰانَا اللّٰهُ ».
نه تنها در مسألۀ زيارت رسول خدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) و توسل، از دست كج فكران ناراحتيم، بلكه امام صادق(عليهالسّلام) در هزار و دويست سال قبل، از محو آثار نبوى به دست اين قبيل مغرضان، ناراحت بودند.
روزى امام صادق(عليهالسّلام) به يكى از ياران فرمود: آيا در مدينه به فلان و فلان مكان رفتهاى؟ سپس با تأسف فرمود:
«لم يبق من آثار رسول الله (صلى الله عليه و آله ) شىء الا و قد غير»، «هيچ اثرى از رسول اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) نمانده، مگر آنكه تغيير داده شده است» 1.
از اين حديث استفاده مىشود كه نظر امام صادق(عليهالسّلام) آن است كه: آثار پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) بايد بر همان وضعى كه بوده، حفظ شود و هيچگونه تغييرى در آن ايجاد نشود. اى كاش، رهبرانى كه با زور بر خاكها حكومت مىكنند، مىآمدند، خانه و زندگى رهبرانى كه بر دلها حكومت مىكنند را مىديدند كه براى آنان از هر دانشگاهى آموزندهتر بود. آن بزرگواران با همان خانههاى كوچك كه پايههايى از درخت خرما داشت، فكر خود را به همه جا رساندند. حتى هنگام تولدشان پايههاى كاخ كسرى را فرو ريختند.
منصور دوانيقى، عصاره علوم قرآن؛ امام صادق(عليهالسّلام) را تحت فشار قرار مىداد. زندانهاى خود را از يادگاران رسول خدا(صلّى