93مىگيرند، چرا حقجويان به اينگونه ابزار و وسايل بيانى روى نياورند؟!
در مقابل دروغپردازىها و جعلحديث و پخش فضايل ساختگى نسبت به امويان و وابستگان حكّام جور، مىبايست فضايل والاى اهلبيت بيان شود و احاديثى مستند و درست، كه در تمجيد و بزرگداشت اين خاندان از زبان پيامبر اسلام نقل شده است، مطرح و بيان گردد كه اين، امرى است كاملاً منطقى و بهجا و خردمندانه.
در زمينۀ شعر هم چنين است. در مقابل شاعرانِ متملّق و چاپلوس دربارهاى بنىاميه و بنىعباس كه با بيان شعرى خود، خلافت را حق مسلّم آن غاصبان دانسته و خلفاى جور را شايستهترين افراد براى تصدّى و بهعهده گرفتن رهبرى امت براى مردم جا مىزدند، شاعرانِ متعهّد شيعه، ضمن رسوا كردنِ دشمنان و افشاگرى عليه مظالم و جنايات و بىكفايتىهاى جبّاران حاكم، به تشريح و تبيين و اظهار فضايل امامان شيعه و آلعلى و... مىپرداختند و چه بسيار شاعرانى از شيعه كه در ستيز با حكّام اموى و دفاع از ائمه و ترويج فرهنگ علوى، سر به دار يا آواره گشتند و يا شهيد راه تعهّد شدند. 1
ذكر مناقب و بيانِاحاديث مربوط به فضايل اهلبيت، در آن جوّ آلوده به تزوير و سالوس و دغل، ارزشى گران داشت. «سيد حميرى»، افتخارش اين بود كه هيچ منقبتى دربارۀ على(ع) و اهلبيت نيست مگر آنكه آنها را در سرودههاى خويش آورده است.
در مقابل دروغپردازىهاى شگفت و وقيحانه كه از سوى روايتسازان و جعلكنندگان حديث در فضايل ساختگى خلفا و فاسقان و... رواج داشت و عدهاى با گرفتن رشوه و جايزه، به تجارت و بازرگانى حديث مشغول بودند، بىشك، بيان فضايل روشن و شايستگىهاى درخشان و همچون آفتابِ ائمۀ معصومين، جهادى عظيم بود كه مىتوانست تا حدّى سدّ راه آن تبليغاتِ منفى و خنثى كنندۀ تلاشهاى فرهنگى و حديثى مسموم آن دوره از سوى وابستگان به دربار خلفا باشد.
علامۀ امينى چهرۀ بسيارى از اين دروغگويان بزرگ تاريخ را افشا كرده و