74
همَّ الدُّنيا والآخِرةِ ». 1
در روايتى ديگر امامصادق(ع) در ضمن مناظرهاى از ابوحنيفه پرسيدند: منظور از سِيرُوا فِيهٰا لَيٰالِيَ وَ أَيّٰاماً آمِنِينَ 2چيست؟ ابوحنيف گفت: گويا مراد پيمودن فاصلۀ بين مكه و مدينه باشد. امامصادق(ع) جواب نقضى داده و فرمود: پس رهزنىهايى كه بين مكه و مدينه صورت مىگيرد چيست؟ ابوحنيفه عاجزانه ساكت شد. آنگاه امامصادق(ع) فرمود: مراد خداوند از وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً كدام نقطه از زمين است؟ ابوحنيف عرض كرد: مراد كعبه است. امامصادق(ع) فرمود: پس چگونه براى ابنزبير كه در كعبه متحصن شده بود، آنگاه كه حَجّاج كعبه را به منجنيق بسته و ويران كرد و او را گرفت و كشت، امن نبود؟ ابوحنيف ساكت شد. آنگاه ابوبكر حضرمى به امامصادق(ع) عرض كرد: جواب اين دو سؤال چيست؟ آن حضرت فرمود: هنگامى كه قائم آلمحمد(عليهم السلام) ظهور كند همۀ اين راهها امن خواهد شد و هركس با او بيعت كند و در جمع سپاهيان او درآيد در امان خواهد بود؛ «
سِيرُوا فِيها لَيالِىَ وَأَيَّاماً آمِنِينَ مَعَ قائِمِنا أَهْلَ الْبَيْتِ وَأَمّا قُولُهُ تَعالى: مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً فَمَنْ بايَعَهُ وَدَخَلَ مَعَهُ وَمَسَحَ عَلى يَدِهِ وَدَخَلَ فى عَقْدِ أَصحابِه كانَ آمِناً ». 3 البته مراد، امن مطلق (تكوينى و تشريعى) است.
ويژگىهاى فقهى حرم
محدودۀ حرم خصوصيات فقهى فراوانى دارد كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مىشود:
1. در سراسر كرۀ زمين تنها ورود به اين سرزمين، حتى در غير موسم حج، مشروط به مُحرم شدن در يكى از مواقيت احرام است؛ از اينرو ورود غيرمسلمان به حرم ممنوع است؛ زيرا بايد احرام ببندد و احرام كافر صحيح نيست. موارد استثناى از اين حكم كلى، اندك است.