752. ورود مشركان، نه‌تنها به كعبه و مسجدالحرام بلكه به سرزمين مكه و حرم نيز حرام و ممنوع است؛ إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاٰ يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرٰامَ بَعْدَ عٰامِهِمْ هٰذٰا ¹و بر مسلمانان واجب است آن مكان را تنزيه كرده و آن را طرد كنند. ²

3. آزردن و ايذاى كسى كه وارد حرم شده، حرام است مگر آن كه در خارج، جنايتى كرده، بعد به حرم پناهنده شده باشد، كه در اين صورت، خريد و فروش، پناه دادن، اجاره يا عاريه دادن خانه، غذا دادن يا فروش غذا به او ممنوع است. جواز اين گونه آزارها نسبت به او براى اجبار وى بر خارج شدن از حرم است تا حدود الهى دربارۀ وى اجرا شود.

اهتمام به رعايت حريم حرم الهى بدان حدّ است كه سماعة بن مروان مى‌گويد: شخصى به من بدهكار بود، پس از زمانى طولانى بى‌خبرى از وى، او را در مسجدالحرام در حال طواف ديدم. در اين حال از امام‌صادق(ع) پرسيدم: آيا اكنون تقاضاى مالم را بكنم؟ آن حضرت فرمود: نه، حتى به او سلام نيز نكن (مبادا شرمنده شود!) و او را نترسان تا آنگاه كه از حرم بيرون رود؛ «

لا، لاتُسَلِّمْ عَلَيهِ وَلا تُرَوِّعْهُ حتّى يَخْرُجَ مِنَ الْحَرَمِ ». ³

4. اگر كسى در حرم مرتكب جرمى شد همان‌جا حدّ بر او جارى مى‌شود؛ زيرا حرمت حرم را رعايت نكرده است و بايد به اين لحاظ نيز قصاص شود؛ وَ الْحُرُمٰاتُ قِصٰاصٌ . ⁴ چنان‌كه امام‌صادق(ع) در بيان حكم كسى كه در حرم مرتكب قتل يا سرقت شده فرمود: افزون بر اجراى حدّ شرعى (اعدام و هر حكم ديگرى) بر او در حرم، تحقير نيز مى‌شود؛ زيرا عمل او بيانگر اين است كه به اعتقاد وى حرم حرمتى ندارد! او در حرم ظلم كرده و در حرم نمى‌توان به كسى تعدّى كرد جز بر ظالم؛ او هم ظالم است؛ « يقام عليه الحد فى الحرم صاغرا لأنه لم ير للحرم حرمة و قد قال الله عز و جل : فَمَنِ اعْتَدىٰ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدىٰ عَلَيْكُمْ ⁵ » . فقال: «هذا هو فى الحَرَمِ وقالَ: فَلاٰ عُدْوٰانَ إِلاّٰ عَلَى