58اين پرستش خاص در آن صحنه، ظهور تمام نمايد، از اين‌رو پيامبر گرانقدر اسلام¦ به فرمان وحى الهى، سخنگوى حكومت اسلامى، حضرت على بن ابى‌طالب(ع) را مأمور اعلان تبرّى از مشركان كرد ¹ تا به‌طور قاطع مرز توحيد از طغيان و شرك جدا شود و صفوف منسجم مسلمانان از صف كفار، ممتاز گردد و از اين رهگذر، چهرۀ سياسىْ عبادى حج جلوه كرده و زائران كعبه با استماع قطعنامۀ حكومت اسلامى، كه دستور انزجار از شرك و سازش‌ناپذيرى در برابر مشركان است، ² ره‌توشۀ توحيد را به همراه خود ببرند. از اين‌رو همان‌طور كه همۀ مسلمانان در بسيارى از شئون زندگى به سمت كعبه متوجه مى‌شوند، از بركت كعبه نيز فرمان توحيدى به اقطار گوناگون عالم منتشر خواهد شد.

محور برائت از مشركان

هيچ كمارى بالاتر از نيل به توحيد ناب نيست و نيل به توحيد ناب بدون نزاهت و تبرى از هرگونه شرك و الحاد و انزجار از هر مشرك ملحد ميسر نيست. از اين‌رو خداى سبحان كعبه را كه خانۀ توحيد است، محور تبرّى از هر تباهى دانست و مقدّمات مناسب آن را چنين تمهيد فرمود:

اوّلاً، بعد از اتمام بناى بيتِ طاهر و عتيق و مساوات و مواسات و بعد از تأمين حرم و تشريع امنيت براى مهمانان و زائران و راكعان و ساجدان و عاكفان، به خليل خود حضرت ابراهيم(ع) چنين دستور داد: وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجٰالاً وَ عَلىٰ كُلِّ ضٰامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ . ³ هدف از اين اعلان عمومى، فراخوانى كسانى بود كه توان حضور را به طور متعارف دارند.

ثانياً، وقتى همگان از باختر و خاور، از شمال و جنوب و از دور و نزديك آمدند و در گردهمايى سراسر شركت كردند، نوبت به اذان و اعلان محمدى¦ مى‌رسد. از اين‌رو