101 الْبَيْتِ إِلاّٰ مُكٰاءً وَ تَصْدِيَةً . ¹ در فصل چهارم از بخش سوم، در بحث از «طواف جاهلى» به راز چنين تعبيرى دربارۀ عبادت مشركان اشاره خواهد شد.

پنجم. محور قيام و مقاومت

كعبه، محور قيام و مقاومت و پايدارى تودۀ انسان‌ها براى امتثال دستور حق و پرهيز از باطل و ستيز با ظلم و جور است؛ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ . ² مراد از قيام در اينجا همان است كه در آيۀ شريفۀ قُلْ إِنَّمٰا أَعِظُكُمْ بِوٰاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلّٰهِ ³آمده است. «قيام» در اين آيه به معناى مقاومت و استقامت است، نه بر پا خاستن و راست كردن بدن. در برابر آن، «قعود» به معناى درماندگى و خوارى و ستم‌پذيرى قرار دارد.

محور اصلى دين، قيام و جهاد است، آن‌گونه كه هيچ‌گاه قعود و درماندگى گِرد آن را نمى‌گيرد؛ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا رُسُلَنٰا بِالْبَيِّنٰاتِ وَ أَنْزَلْنٰا مَعَهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْمِيزٰانَ لِيَقُومَ النّٰاسُ بِالْقِسْطِ . ⁴ تكيه‌گاه اين قيام و ستون اين مقاومت و پايۀ اين استقامت كه عامل قيام مردم و مقاومت آنها در برابر جباران فرومايه است، قوام كعبه و حيات و ادامۀ امر آن است. چنان‌كه امام‌صادق(ع) فرمود: تا زمانى كه كعبه برپاست دين نيز پايدار است؛