132زيرا او به هنگام جنگ آن چنان به خشم مى‌آيد كه زير پاى خود را نمى‌بيند! ¹

جبير بن مطعم به وعده‌اش وفا نمود و پس از مراجعت وحشى به مكه او را آزاد كرد.

2 . و ديگر كسى كه وحشى را بر اين جنايت تشويق كرد و در به شهادت رسانيدن حمزه نقش اساسى داشت، هند همسر ابوسفيان بود.

او كه در چرب زبانى و زيبايى زبانزد مردم مكه بود ² و از فتاكى و بى‌باكى وحشى و از پيمانش با جبير آگاهى داشت، با وى ملاقات نمود و بر انجام مأموريتى كه برعهده گرفته بود تأكيد و ترغيب كرد و در مقابل قتل يكى از سه نفر كه جبير پيشنهاد داده بود، جايزۀ بزرگى را بر وى وعده داد. پاسخ وحشى به هند همان بود كه به جبير داده بود، ولى در قتل حمزه او را اميدوار ساخت و لذا در طول راه هر وقت وحشى و هند به همديگر مى‌رسيدند هند او را با اين جمله خطاب مى‌كرد و بر تصميمش تشويق مى‌نمود: «وَيهاً يٰا أَبٰا دسمة اشْفِ وَاسْتشْفِ»؛ ³ «به هوش باش اى ابا دسمه (كنيۀ وحشى است) تا دل ما را آرام و خودت را آزاد كنى.»