88چمدانهايت را پر از اجناس سوغاتى نكن.
آنها را به اين و آن خواهى داد و ساكهايت دوباره خالى خواهد شد.
براى خودت چه مىبرى؟ آرى... براى خودت چه سوغات فراهم كردهاى؟ آنچه كه به ديگران دادنى نيست، آنچه در ساك و كيف نمىگنجد، آنچه پايان نمىيابد، آنچه كه بستگان و فاميل، شايد نفهمند چيست، چون در دل و جان است، نه در كيف و چمدان.
بارى، آينهبردار. كمى به خودت نگاه كن، در خلوت خويش، با خودت صميمى باش، بدون تظاهر و خودنمايى و ظاهر سازى، بىتعارف و مجامله.
كيستى، در كجايى، چيستى؟ منا، جايگاه مناسبِ «خلوت با خويش» است.
مىگويى نه؟ به اطراف بنگر، كمى از غوغاى ماشينها و ازدحام جمعيت فاصلهبگير، به كنارهها، به جاهاى خلوتتر برو، كم نيستند كسانى كه در خود، غرقند. مىانديشند، مىگريند، مىنالند، با گردنى كج و چشمانى اشكبار همراه با استغفار.
جدا از خندهها و حرفها، تنها در جمع، در خلوتى آميخته به خشوع و دعا.
آسمان آنها به زمين نزديك است.