47
«پروردگارا ! در ميان ذريّه من فرستادهاى برانگيز كه آيات تو را برايشان بخواند و به آنان علم و حكمت بياموزد و روانشان را از زشتىها پاك و منزّه سازد»
و آهنگ دعا چنان است كه در هر شنوندهاى اثر مىگذارد و به او حيات مىبخشد و اين خود، از ويژگىهاى قرآن است. 1
از آيات قرآنى به طور كلى چنين استنباط مىشود كه ابراهيم كعبه را تجديدِ بنا كرده؛ زيرا از آيۀ 37 سورۀ ابراهيم فهميده مىشود كه خانه قبل از ابراهيم بوده كه او گفته است:
رَبَّنٰا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوٰادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ ... .
«اى خدا، برخى از فرزندانم را در اين سرزمينِ خشك و سوزان، در كنارِ خانۀ تو سكونت دادم.»
از اين آيه مىفهميم كه اثرى از كعبه، به هنگام ورود ابراهيم در سرزمين مكّه، وجود داشته است.
نظريۀ مفسران
جصّاص 2 ذيل آيۀ 127 سورۀ بقره، در بحث از ...رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا... گفته است: معناه: «يقولان ربّنا تقبّل» 3 و فعلِ «يَقُولانِ» به خاطر دلالت كلام، حذف شده است. و در قرآن نظير اين فراوان است: