48همچون آيۀ ...وَ الْمَلاٰئِكَةُ بٰاسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ... ¹

يعنى: «يقولون أخرجوا أنفسكم».

ابوالبركات ² ابن الانبارى هم گفتۀ جصّاص را تكرار كرده و افزوده است: «حذف القول كثير فى كتاب اللّٰه و كلام العرب» و نيز اضافه كرده است كه: برخى از قُرّاء هم در «مِنَ البيت» وقف نموده و جمله را از «وَ اسْمٰعيل» آغاز مى‌كنند و در اين صورت، مفهوم آيه چنين مى‌شود: «و اسمٰعيل يقول ربّنا».

در واقع اينان گفته‌اند: «اِنّ البناء كانَ مِن ابراهيم وحدَه و الدُعاء كان مِنْ اسمعيل وحده».

ابن‌كثير ذيل تفسير آيۀ مورد بحث، ضمن اين كه نوشته است: «قواعد» جمع «قاعده» به معناىِ اساس است، متذكّر شده كه خانۀ كعبه، پنج سال پيش از بعثت پيامبر، تجديد بنا گرديده، يعنى در 35 سالگى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و حجرالأسود هم به دست رسول‌اللّٰه كه پيش از بعثت او را «امين» مى‌خواندند، نصب گرديد. ³

فاضل مقداد ⁴ ذيل بحث از آيۀ مزبور نوشته است: «يرفع» فعل مضارع است و حكايت حال ماضى را مى‌كند و «قواعد» هم جمع «قاعده» است و جمع بستن آن به اعتبار اين است كه هر قسمت نسبت به مافوق خود، قاعده محسوب مى‌شود و نسبت به قسمت زيرين بنا به حساب مى‌آيد.