147در خيل جهادكنندگان فعاليت كرده است. خدا به اسبانى كه نفسشان به شماره افتاده، سوگند ياد كرده است.
ابوالفتوح در ذيل بحث از آيۀ مزبور گفته است: 1
جزم فعلِ «يأتوك رجالاً» بنابراين است كه در جواب فعل امرِ «اَذِّن» است.
«رجالاً» هم منصوب است؛ زيرا حال از فاعل است. رِجال جمع راجل است همچون: قِيام و قائم و صِيام و صائم و صِحاب و صاحب.
«فجٍّ عَميق»؛ عميق بهمعناى دورى در مسافت آمده است. همچون:
«يَقْطَعْنَ بُعْدَ النازح العميق» ؛ «شتران، درازى راه بعيد و دور را قطع كردند و بريدند و طى كردند.»
قرطبى، در تفسير خود، 2 ضمن اينكه نقل كرده مخاطب فعل «اَذِّن» ممكن است ابراهيم عليه السلام باشد ولى خود ترجيح داده كه مخاطب شخص حضرت رسول صلى الله عليه و آله باشد؛ زيرا قرآن، بر پيامبر اكرم نازل شده و فعل هم مخاطب است و ابراهيم غايب.
در بارۀ «يأتوك رجالاً» گفته است: لازم بود گفته شود «يأتون الكعبة» ولى چون ندا دهنده انسان است، لذا «يأتوك» گفته شده و در واقع بدينوسيله مقام ندا دهنده را بالا برده است.
دربارۀ ...يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ نوشته است: