120
اَلْحَرٰامِ أَنْ تَعْتَدُوا ، كه بخشى از همين آيۀ 2 از سورۀ مائده است، حائز اهمّيت مىباشد و انسانساز و براى تعالى روح و فكرِ انسانها بسيار ضرورى؛ زيرا كه خدا مىگويد: مسلمان نبايد كينهتوز باشد و حوادثِ گذشته را در فكر خود احيا كند و در صدد انتقام برآيد. معناى اين بخش از آيه چنين است:
«مبادا به خاطر دشمنى با گروهى كه شما را (در سال حديبيّه) از آمدنِ بهمسجدالحرام مانع شدند، وادار به تجاوز و تعدّى شويد.»
و جالب اينكه: در بخش پايانىِ آيه، براى تكميل دستور قبلى، خدا مىگويد:
وَ تَعٰاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوىٰ وَ لاٰ تَعٰاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوٰانِ وَ اتَّقُوا اللّٰهَ إِنَّ اللّٰهَ شَدِيدُ الْعِقٰابِ . 1
«در راه نيكى و تقوا، تعاون داشته باشيد و در راه گناه و تعدّى همكارى نكنيد و از خدا بپرهيزيد كه مجازات او شديد است.»
اسلام به تعاون در كارهاى نيك دستور مىدهد و نه تعاونِ در گناه