23و غسل كردن، به تطهير از خطايا و گناهان؛
و احرام بستن، به تحريم آنچه كه خدا حرام ساخته است؛
و پيمان بر حج، به تحليل و گشودن هر عقد و گرهى، غير از گره خدايى؛
و دخول به ميقات پس از احرام، به قصد زيارت خدا؛
و نماز در اين مقام، به قصد تقرّب به سوى خدا؛
و لبّيك گفتن، به گفت و گو با خداى تعالى براى هر طاعتى و مصون ماندن از هر مصيبتى؛
و دخول در حرم، به قصد حرام ساختن هر غيبتى نسبت به اهل ملّت اسلام؛
و ديدار خانه، به قصد ديدار خانۀ خدا و بريده شدن از غير خدا؛
و سعى بين صفا و مروه، به فرار به سوى خداى تعالى؛
واستلام حجرالاسود، به مصافحه با خداى تعالى؛
و وقوف در مقام ابراهيم، به وقوف بر هر طاعتى و تخلّف از هر معصيتى؛
و نماز در مقام، به قصد نماز ابراهيم خليل عليه السلام و شايد در آن اشاره به وصول به [ مقام] خلّت مىباشد؛
و مشرّف شدن به زمزم و نوشيدن از آن، به اشراف بر طاعت و چشم پوشى از معصيت؛
و مشى بين صفا و مروه، به بودن بين بيم و اميد؛
و خروج به سوى منا، به ايمن ساختن مردم از زبان و دل و دست خود؛
و وقوف به عرفه، به معرفت خدا و اطلاع خدا بر سرائر دل؛