185زيرا او نزد نيك‌پندارى بندۀ خود مى‌باشد. چگونه چنين نباشد و حال آنكه در كتاب خود نازل فرموده است كه: وَ سْئَلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللّٰهَ كٰانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً ¹ و چون خدا به تو راغب شود و به تو عطف توجّه فرمايد، رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز با پذيرش و عطوفت، به تو توجّه فرمايد. و آن حضرت با شفقت، ملاطفت و مهربانى به تو رو مى‌كند و تو را در كنف رأفت و عنايت خود جاى مى‌دهد و مانند پدرى باعاطفه و مادرى رئوف در جواب تو لبّيك مى‌گويد و در مقام اجابت خطاب تو، برمى‌آيد و تو به مراد خودت، بلكه فوق مرادت مى‌رسى و براى هميشه رستگار مى‌شوى و چون تو با اين حالات به درگاه او بيايى و در برابر او، صورت زائر داشته باشى و اقبال او را نسبت به خود بدانى، بر تو است كه با مناجات لطيفى، با او نجوا كنى و در حضور او، حاجات و نيازمندى‌هاى خود را عرضه نمايى و آنچه از هجران و فراق او بر تو رسيده است، به خدمتش شكايت برى و آنچه از مصائب بر ذريۀ آن حضرت وارد گشته و حقوق آنها غصب شده و... به ياد آورى و نزد او، از بدى احوالت و سختى ابتلايت، شكوه نمايى... . پس بگو: اى رسول خدا! در اوان زندگانى‌ات در دنيا. علمى براى دين و منارى براى هدايت و حلّال مشكلات و روشن كنندۀ معضلات بودى، از خدا و صفات و رضاى او خبر مى‌دادى و... به ما رحم آور و بر ما ترحّم كن، اى رحمةً للعالمين و به نوادۀ خودت (مهدى موعود) امر به ظهور و پراكندن نور در اين عرصۀ تاريك و شب ديجور، امر فرما تا اسلام حمايت شود و قرآن زنده گردد و احكام دين تقويت گردد و بساط عدالت گسترده و دستگاه جور و ستم برچيده شود و عِرض و آبروى مسلمانان