134بايد هنگامى كه سعى ميان صفا و مروه را انجام مىدهد، از بالا و پايين آمدن دو كفّۀ ترازوى اعمال در عرصۀ قيامت، ياد كند و صفا را كفۀ حسنات و مروه را كفّۀ سيئات انگارد و به خاطر آورد كه در آن هنگام نظر او بر رجحان و نقصان اين دو كفّه، دوخته مىشود و ميان عذاب و آمرزش حيران و مردّد خواهد بود». 1
چه صحنۀ با شكوه و چه عرصۀ پر جذبهاى است صفا و مروه. آنجا مهبط عاشقان و سيناى واصلان است. در آنجا دلدادگان حضرت حق، سرگردان و حيران در جست و جوى محبوب و معشوق بىهمتاى خود بوده، در صدد جلب عنايت و لطف ازلى آن حضرت هستند. پس ما نيز، با خشوع و خضوع و فروتنى تمام، چشم به عنايات حضرت بارى تعالى داشته باشيم و با اظهار رقّيت و بندگى، خود را به او نزديك كنيم.
مولى مهدى نراقى نيز گويد:
«هنگام رفت و آمد خود، بايد آمد و شد خود ميان دو كفّۀ ترازو [ در عرصات قيامت] را ياد كند كه نظر او به رجحان و نقصانِ [ آن] است و خود مردّد است ميان عذاب و غفران». 2
زود فرود آى به مسعى گراى
صاحب كتاب تحفة الحرمين به صفاى دل حجگزاران اشاره مىكند و