177گمراهى مى‌شود.
على عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«أَ تُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ وَ أَمْسِكُوا عَمَّا يُنْكِرُونَ». 1
ه - نرمش و ملاطفت در بيان
يكى از رموز تأثير كلام، نرمش در كلام و ملاطفت با شنونده است.
خطابه و تبليغ با احساسات مخاطب سر و كار دارد و ملاطفت و مدارا مى‌تواند اين احساسات را برانگيزد و به پذيرش پيام فرا خواند. اين اصل برگرفته از سيره و سنت نبوى است كه فرمود:
«أُمِرْتُ بِمُدَارَاةِ النَّاسِ كَمَا أُمِرْتُ بِتَبْلِيغِ الرِّسَالَةِ». 2
«همانگونه كه به تبليغ رسالت مأمور شدم، به مداراى با مردم موظف گرديدم.»
در روايت ديگر است كه چون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله عمرو بن مُرّه را براى تبليغ قومش مأموريت داد. توصيه كرد كه:
«عَلَيكَ بِالرِّفْقِ وَ الْقَولِ السَّدِيدِ وَ لاٰ تَكُ فَظّاً غَلَيظاً وَلاٰ مُسْتَكْبِراً وَ لاٰ حَسُوداً» 3
«با نرمش و ملايمت و گفتار سنجيده با آنان سخن بگو و بر حذر باش از درشت خويى و خشونت و كبر و حسد.»