140دشوارى‌هايى كه در اديان ديگر ديده مى‌شود، در اسلام نيست.

پيامبر خدا مى‌فرمايد:

«لَمْ يُرْسِلْنِي اللَّهُ تَعَالَى بِالرَّهْبَانِيَّةِ وَ لَكِنْ بَعَثَنِي بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّهْلَةِ السَّمْحَةِ». ¹

لازم به گفتن است كه آسان‌گيرى، نه به معناى تنزّل از محدودۀ شرع و اباحيگرى است، بلكه به معناى اعتدال، طبيعى بودن، روان و قابل عمل بودن براى آحاد امت و دور از عسرت و مشقت است. ابن عباس مى‌گويد:

«هنگامى كه آيۀ يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ شٰاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً ² نازل شد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، على عليه السلام و معاذ را فرا خواند و آنان را فرمان داد كه رهسپار يمن شوند و به آنان توصيه فرمود: «اِنْطَلِقٰا وَ بَشِّرا وَلاٰ تُنَفِّرا وَ يَسِّرا وَ لاٰ تُعَسِّرا فَإِنَّهُ قَدْ انْزَلَتْ عَلَيَّ: يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ...» ³ برويد و بشارت دهيد و بيزارى ايجاد نكنيد، آسان بگيريد و سخت نگيريد كه اين آيه بر من نازل شده:

اى پيامبر، ما تو را فرستاديم كه شاهد باشى و بشارت دهى و انذار كنى.

ابوبرده از پدرش نقل مى‌كند كه گفت: پيامبر خدا من و معاذ را به يمن اعزام كردند و فرمودند: «اُدْعُوَا النَّاسَ وَ بَشِّرٰا وَ لاٰ تُنَفِّرٰا وَ يَسِّرٰا وَ لاٰ تُعَسِّرٰا» ⁴ مردم را دعوت كنيد و بشارت دهيد و طرد