140هر كس مىخواهد مال و ثروت او افزون و فراوان گردد، توقّف خود را بر كوه صفا و مروه، طولانى گرداند.
فلسفۀ سعى
مردان و زنان مؤمن، در حالى كه لباس سفيد احرام به تن دارند، بايد هفت مرتبه سعى و پيادهروى از كوه صفا تا مروه را انجام دهند، اين سعى و تلاش همراه با ذكر و دعا و نيايش، از صفا شروع مىشود و در مرتبۀ هفتم، در مروه پايان مىپذيرد.
شروع سعى از صفا، صفا را مىطلبد و در اين عبادت بزرگ، كه از اركان است، بايد نيّت صاف و خالص به منظور اطاعت و عبادت خدا، شالودۀ حركت و تلاش و رفتوآمد را استوار گرداند، سعى صفا و مروه، قُرْبَةً إلَى اللّٰهِ.
صفا، سنگ صاف و خالص است، تا صافى و خلوص را بياموزاند و ارتباط «مصطفايى» ابراهيم عليه السلام را، كه برگزيدگى و امتياز و نام نيك، قهرمانى، بتشكنى و كفرستيزى و مبارزه با هواى نفس و خلاصه، جاويدانى و ماندگارى است، تداعى گرداند.
سعى، پيروى از يك حركت مادرانه، دردمندانه، مخلصانه و مؤمنانۀ يك زن قهرمان است، كه حدود چهار هزار سال پيش رخ داده است.
هاجر، كنيز ساره همسر ابراهيم خليل، از طايفۀ قُبط مصر قديم و سياهپوست، در حالى كه ابراهيم عليه السلام 86 سال دارد، ساره او را به ابراهيم مىبخشد و چون خود كهنسال و عقيم بوده به ابراهيم پيشنهاد ازدواج با هاجر را مىدهد تا از طريق او داراى اولاد گردد و آنگاه كه هاجر اسماعيل عليه السلام را مىزايد، ساره تحمّل زندگى با آن مادر و فرزند را ندارد