146و از بى‌دانشى و از بزهكارى :
مقام برترين مخلوق تو، انسان،
بسى پايين‌تر از حد سگ و خوك است.
خداى كعبه، اى يكتا!
فروغى جاودان بفرست، كاين شبها بسى تار است.
و دست اهرمنها سخت در كار است
و دستى را به مهر از آستينى باز، بيرون كن
كه: بر دارد به نيروى خدايى شايد اين افتاده پرچمهاى انسان را
فرو شويد نفاق و كينه‌هاى كهنه از دلها
در اندازد به بام كهنۀ گيتى بلند آواز
بر آرد نغمه‌اى همساز
فرو پيچد به هم، طومار قانونهاى جنگل را
و مى‌گويد: اى انسانها!
فرا گرد هم آييد و فراز آييد
باز آييد
صدا بر دارد انسان را
و مى‌گويد: هاى، اى انسان!
برابر آفريدندت، برابر باش!
و زين پس با برابرهاى خود، از جان برادر باش!
صدا بر دارد اندر پارس، در ايران
و با آن كفشگر گويد:
پسر را رو، به هر مكتب كه خواهى نه!
سپاهى زاده را با كفشگر: ديگر، تفاوتهاى خونى نيست
سياهى و سپيدى نيز، حتى، موجب نقص و فزونى نيست
خداى كعبه ... اى ...يكتا ...