366 «والحق إنّ رضا يزيد بقتل الحسين واسْتبشاره بذلك وإهانته أهل بيت رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله مما تواتر معنا... فنحن لا نتوقّف في شأنه بل في كفره... لعنةاللّٰه عليه وعلى أنصاره وأعوانه».

5 - ابن اثير، انديشمند شافعى مى‌نويسد: امام حسين عليه السلام حتى بيعت با معاويه را نمى‌پسنديد. امام معدن تمام صفات نيك بود. ¹

7 - 6 - ابن جوزى و در تذكرة الخواص، فصلى را تحت عنوان: «في يزيدبن معاويه» ترتيب داده، در آن نكاتى را يادآور شده است؛ از جمله: معاويه همواره مى‌گفت:

«لولا هواي في يزيد لأبصرتُ رُشْدي»؛ «اگر عشق من به يزيد نبود واقعيت‌ها را درك مى‌كردم.»

وى سپس مى‌نويسد: جدّم ابوالفرج در كتاب خود «الرّد على المتعصّب العنيد المانع من ذمّ يزيد» مى‌نگارد: كسى از من پرسيد: نظر شما در بارۀ لعن يزيدبن معاويه چيست؟ پاسخ دادم: اعمال او كفايتش مى‌كند. او گفت: آيا لعن بر يزيد را جايز مى‌دانى؟ پاسخ دادم: «قد أجازه العلماء الورعون» ؛ «دانشمندان پرهيزگار اين مسأله را جايز مى‌شمارند.» كه يكى از آنان احمد بن حنبل پيشواى مذهب حنبلى است. او در حق يزيد بالاتر از لعن را تجويز كرده است.

صالح به پدرش احمدبن حنبل گفت: گروهى ما را به دوستى يزيد نسبت مى‌دهند.

احمد پاسخ داد: مگر ممكن است كسى ايمان به خدا داشته باشد، در عين حال به يزيد علاقه‌مند شود؟ گفتم: پس چرا او را لعن نمى‌كنى؟ پاسخ داد: «يا بُنىَّ لم لا تلعن من لعنه‌اللّٰه في كتابه؟»؛ «چرا لعنت در حق كسى كه مورد لعن خداست صورت نگيرد.» گفتم در كجاى قرآن يزيد مورد لعن قرار گرفته است؟ گفت: فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي اْلأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحٰامَكُمْ * أُولٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمىٰ أَبْصٰارَهُمْ.