307نيابم، هرگز با يزيد بن معاويه بيعت نخواهم كرد». ¹

اگر امام مجتبى عليه السلام هم در دوران يزيد در قيد حيات بودند، بى‌ترديد قيام مى‌كردند؛ زيرا كفر يزيدى، چيزى نبود كه فقط فرزانه‌اى چون سالار شهيدان از آن بيمناك باشد؛ حتّى پيامبرخدا صلى الله عليه و آله نيز بارها خطر وجود او را به جامعه هشدار داده بودند.؟؟؟

سه ديو خطرناك؛ زمينه سازان پيروزى تفكّر يزيدى

1 - ابوسفيان

ابوسفيان از سران كفار قريش بود كه همواره جهت خاموش كردن چراغ اسلام كوشيد. او همواره كفار را بر ضدّ اسلام بسيج مى‌نمود كه جنگ احد و جنگ خندق به فرماندهى او، عليه اسلام صورت گرفت. او در سال فتح مكه به‌گونه‌اى ناخواسته مسلمان شد و به زندگى منافقانه پرداخت.

سيوطى در تاريخ الخلفا مى‌نويسد: ابوسفيان در سال 31ه‍ . ق . درگذشت. ² (جهت آشنايى بيشتر با آن سوى چهرۀ ابوسفيان، توجه به بانگ‌ها و خروش‌هاى مستانۀ و غرورآميز او پس از به خلافت رسيدن عثمان ضرورى است.

البته عثمان وصيت ابوسيفان را در عمل به كار گرفت و نتيجه آن حكومت شام است كه در دست فرزندان ابوسفيان؛ يزيد و معاويه قرارگرفت و ابوسفيان شاهد اين عمل بود.

وقتى معاويه در سال 60 ه‍ . ق . (نيمۀ رجب)، در شام از دنيا رفت و با مرگ او زمينۀ قيام مردمى فراهم شد. از اين رو مردم با نوشتن حدود دوازده هزارنامه به امام حسين عليه السلام براى تشكيل حكومت اسلامى، او را به كوفه فراخواندند. ³

مردم بنى‌اميه را به درستى نمى‌شناختند و اغلب در اشتباه بودند؛ بلكه آنان را با ديدۀ تقدّس و قابل احترام مى‌نگريستند. معاويه‌اى كه بيشتر عمر خود را در كفر و شرك