متن کتاب عاشورا حماسه جاویدان - جلد 1 - صفحه 181

(17 تا 391)

181آنچنان بى‌تاب شد كه برزمين افتاد. امام عليه السلام برخاسته، روى خواهر خود زينب آب پاشيدند و او را به‌هوش آوردند و فرمودند: « (خواهرم!) همۀ ساكنان زمين مى‌ميرند و همۀ اهل آسمان از بين مى‌روند و همه چيز فانى مى‌شود، جز پروردگار متعال، پدرم، مادرم، برادرم كه بهتر از من بودند، از دنيا رفتند و پيامبر اسوۀ من و تمام آنان است.» ¹

آنان كه مال ديگران بر ذمّه دارند از لشكر من جدا شوند

امام عليه السلام و يارانش، چون آب در خيمه‌ها ناياب شد، نماز صبح عاشورا را با تيمّم و به جماعت برگزار كردند. ² و پس از نماز، حضرت خطبه‌اى كوتاه فرمودند:

«أشْهَدُ أنَّهُ قَدْ أذِنَ فِي قِتَالِكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَ اصْبِرُوا» ³

سپس صفوف ياران خود را براى جهاد در راه خدا مرتّب كرد ⁴ و دستور داد منادى در ميان ياران ندا دهد و به آنان بگويد: «هركس مال ديگران را بر ذمه دارد، از لشكر من جدا شود». ⁵

خاطرۀ صفّين در كربلا

عصر روز دوّمِ محرم‌الحرام، كاروان عاشورا، به سرزمين كربلا قدم نهاد. امام عليه السلام با ديدۀ ملكوتى و حقيقت آشناى خود، به آيندۀ كاروان و كربلا نظرى افكند و فرمود:

1) . «... وَاعْلَمِي أَنَّ أَهلَ‌الأَرْضِ يَمُوتُونَ، وَأَهْلَ‌السَّمٰاءِ لاٰيَبْقُونَ، وَأَنَّ كُلّ شَيءٍ هٰالِكٌ إلّاوَجْهَهُ، أَبِي‌خَيْرٌ مِنِّي وَاُمِّي خَيْرٌ مِنِّي‌وَأَخي‌خَيْرٌ مِنِّي‌وَلِيَ وَلَهُمْ‌وَلِكُلّ‌مُسلِمٍ بِرَسُولِ‌اللّٰهِ اسْوَةٌ» الإرشاد، ج2، ص93 والكامل، ج4،ص59

2) . معالى السبطين، ج1، ص361

3) . تاريخ طبرى، ج 4، ص 327

4) . منتهى‌الآمال، صص 248 و 249

5) . احقاق‌الحق، علامه شوشترى، ج11، ص437

مشخصات کتاب

عاشورا حماسه جاویدانجلد:1نویسنده:شفیعی مازندرانی، محمد:فاضل موحدی لنکرانی، محمدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1381

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1