185لذا براى اعلام و اعلان اين درجه از ارتقاى روحى و اعتلاى فكرى و به افتخار آن دو انسان نمونه و دو سرمشق عالى توحيد (حضرت ابراهيم خليل و فرزند عالىقدرش حضرت اسماعيل ذبيح عليهما السلام ) مقتضى است كه عالَم انسانيت، در روز عيد قربان، به منظور ارائۀ اين استعداد شگرف روحى و علوّ و بلندى فكرى، جشن شرف بگيرد و ارزش بسيار عالى انسانيّت را براى جهانيان، بارز سازد.
پدر و پسر، با عمل اعجابانگيز خود، ديدۀ دنياى مادّى را در برابر آفتاب روح الهى خود، خيره ساخته و سند زندهاى به دست جهانيان دادهاند كه علىرغم تصوّر آنان، انسان، كارش فقط خوردن و خوابيدن و خشم و شهوت نيست. بلكه او موجودى بسيار عالى و داراى استعدادى فوقالعاده عظيم است كه مىتواند در دامن تربيت وحى و نبوّت پيغمبران و رجال آسمانى به جايى برسد كه دل به جمال مبدأ اعلاى هستى دهد و در راه او از جان خود و عزيزترين كسانش بگذرد و خون خود و عزيزانش را بىدريغ بريزد! ما، در طول تاريخ حيات پيغمبران و رجال الهى، به نمونههايى بسيار درخشان، از اين تربيت عالى مكتبهاى سازندۀ آسمانى بر مىخوريم كه به راستى، ديده و دل عالميان را مات و مبهوت خود مىسازد و دنيا را در برابر قدرت علمى و عملى خويش، به خضوع و تعظيم وا مىدارد.
جنبۀ اجتماعى قربانى در منىٰ، بيش از جهات ديگرش منظور است
در عرفات و مشعرالحرام و بيتوته در منىٰ و رمى جمرات و اقامۀ نماز عيد و استماع خطبۀ نماز، در تمام اينها، اجتماع و تراكم انبوه جمعيّت، در زمان واحد و مكان واحد، ملحوظ گرديده است تا شوكت چشمگير جامعۀ مسلمين، دنيا را متوجه خود سازد و با نشان دادن وحدت و اتّحاد اعتقادى و عملى خود، پشت جبابره و استعمارگران را بلرزاند و هرگونه فكر خائنانهاى را كه دربارۀ مسلمانان دارند از مغزهاى آنان بيرون ببرد و نقشههاى شيطانى آنها را در هم بريزد.
و البته بديهى است كه اين چنين آثار بزرگ جهانى، هرگز از اعمال فردى و پراكنده